Wybieraj, porównuj i zamawiaj online w najlepszych cateringach dietetycznych w Polsce

Jak segregować opakowania po diecie pudełkowej? Plastik i pudełka biodegradowalne – na czym polega różnica i czy zasługują na miano “eko” w polskich warunkach?

Usługi cateringowe to jedna z najszybciej rozwijających się obecnie usług. Każdego dnia w całym kraju wydawanych jest ok. 250 tys. posiłków! Diety i posiłki są różnorakie, to co je łączy to pudełko, które po zjedzeniu zapakowaneg w nie jedzenia trzyba … gdzieś wyrzucić. Zabrzmi jak frazes, ale w dzisiejszych czasach, przy tak ogromnie zanieczyszczonym środowisku, właściwie każdy odpad i to, co się z nim stanie, ma znaczenie.

Rocznie na świecie powstaje ok. 350 mln ton odpadów z tworzywa sztucznego. W samej tylko Polsce jest to 650 tys. ton. Każdy odpad tego typu rozkłada się od 150 do 400 lat, w zależności od rodzaju tworzywa. To co dzisiaj wyrzucamy będzie problemem dla kilku pokoleń.

Plastik jest właściwie wszechobecny w naszym życiu i całkowita rezygnacja z niego jest raczej niemożliwa. Jedyną odpowiedzią na taki stan rzeczy wydaje się być recykling, tj. system organizacji obiegu materiałów, które mogą być wielokrotnie przetwarzane. Ma on głównie na celu ograniczenie zużycia surowców naturalnych i zmniejszenie ilości odpadów, maksymalizację ponownego wykorzystania materiałów odpadowych i minimalizację nakładów na ich przetworzenie.

Aby recykling to możliwe, potrzebna jest prawidłowo przeprowadzona segregacja. I to już u samego źródła, czyli już w naszych domach. Zależy ona od naszej codziennej postawy, od naszych nawyków i decyzji, które mniej lub bardziej świadomie, podejmujemy w zakresie generowanych śmieci. Jeśli już podejmiemy wysiłek segregacji – warto zdbać o szczegóły – jak wyczyszczenie pojenika z jedzenia i dokładne oderwanie folii zgrzewczej. Czasami dopeiro takie “dokładne” działanie przeniesie realną możliwość recyklingu danego opakowania.

Firmy cateringowe pakują posiłki do różnego rodzaju pojemników. Nie wszystkie, mimo zapewnień, nadają się w 100% do recyklingu. Poniżej przedstawiamy kilka najczęściej wykorzystywanych pudełek i sposoby postępowania z nimi tak, aby jak najmniej obciążyć środowisko.

1. Wykonane z plastiku typu PP lub PET ( są to dwa rodzaje tworzyw sztucznych, które są najbardziej bezpieczne do użytkowania do kontaktu z żywnością), zazwyczaj są koloru białego, czarnego lub przeźroczyste.

Sposób postępowania z pudełkiem :

– odrywamy dokładnie folię z wierzchu,

– zjadamy posiłek

– oczyszczone z resztek jedzenia pudełko wyrzucamy razem z folią do ŻÓŁTEGO KONTENERA (lub innego przeznaczonego na TWORZYWA SZTUCZNE).

Te pojemniki są najbardziej powszechne. Zaskoczeniem może być fakt, że kolor plastikowych pudełek także ma znaczenie przy segregacji. Okazuje się, że pudełka koloru czarnego sprawiają dość duży kłopot w procesie recyklingu, przez zawarty w nich barwnik.

Każdy recykling zaczyna się od właściwego zbierania i sortowania odpadów. W sortowniach tworzywo sztuczne jest automatycznie sortowane na różnych etapach w zależności od rodzaju polimeru i koloru za pomocą systemów bliskiej podczerwieni ( technologia NIR). LDPE, HDPE, PP, PET, PS.

Do poprawnej pracy technologia ta wymaga minimalnej ilości energii odbijanej na czujniku. Problem pojawia się w przypadku tworzyw sztucznych barwionych koncentratami czarnymi zawierającymi sadzę pigmentową, które zamiast odbijać energię, pochłaniają ją. Oznacza to, że artykuły z tworzyw sztucznych barwione w ten sposób nie będą identyfikowane w trakcie sortowania. W efekcie tworzywa takie powodują wiele problemów w dalszych etapach recyklingu lub kończą na składowisku odpadów. Co to w praktyce znaczy: nie są odsortowywane przez maszymy, może je odsortować tylko człowiek stojący na linii – a to zwyczajnie wymaga znacznie większych nakładów pracowniczych.

2. Wykonane z pulpy celulozowej powleczone cienką warstwą poliestrową, którą można łatwo oddzielić.

Sposób postępowania z pudełkiem :

– odrywamy dokładnie folię z wierzchu,

– zjadamy posiłek

– odrywamy warstwę poliestrową i umieszczamy razem z folią z wierzchu w ŻÓŁTYM KONTENERZE( lub innym przeznaczonym na TWORZYWA SZTUCZNE ).

– pozostałą część papierową wyrzucamy do NIEBIESKIEGO KONTENERA (lub innego przeznaczonego na PAPIER ).

Jeżeli nie uda nam się oddzielić warstwy poliestrowej, to po oczyszczeniu z resztek jedzenia pudełko wraz z folią z wierzchu wyrzucamy do ŻÓŁTEGO KONTENERA ( lub innego przeznaczonego na TWORZYWA SZTUCZNE ).

Z tego co się orientujemy, tego typu opakowania są jeszcze dość mało popularne. Tacka z pulpy papierowej zawiera 15-krotnie mniej tworzyw sztucznych niż porównywalna tacka plastikowa, co czyni ją bardziej przyjazną dla środowiska.

Te pojemniki wydają się być w chwili obecnej najlepszą możliwą opcją opakowań jednorazowych dostosowanych do potrzeb cateringów dietetycznych. Nawet jeśli wyrzucimy je z folią, są traktowane jak kartony po sokach – odpad dobrze znany, sortownie sobie z tym poradzą.

Dokładne oderwanie tej “folijki”, to gra warta świeczki 😉 – wtedy prawie całe pudełko można wyrzucić do papieru, a tylko zewnętrzną folię zgrzewczą i wewnętrzą wyrzucamy do plastiku.

3. Wykonane z pulpy celulozowej powleczonej PLA lub wykonanych w całości z PLA.

Sposób postępowania z pudełkiem :

– odrywamy dokładnie folię z wierzchu i wyrzucamy ją do do ŻÓŁTEGO KONTENERA (lub innego przeznaczonego na TWORZYWA SZTUCZNE),

– zjadamy posiłek

– zdaniem recyklerów pudełko należy wyrzucić do ODPADÓW ZMIESZANYCH

Opakowania wykonane z PLA promowane są jako te bardziej ekologiczne i przyjazne dla środowiska, są dość powszechne w cateringach – czaasami w cenie zestawu, częściej jednak konsument musi za nie dopłacać. Najczęściej wykonane z trzciny cukrowej. Spełniają warunki unijnej normy EN 13432 (Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację), gwarantującej kompostowalność. Niestety recyklerzy w Polsce nie są aż tak optymistyczni i sugerują wyrzucanie opakowań tego typu do odpadów zmieszanych. Dlaczego? Wyjaśnijmy zatem …

PLA (kwas polimlekowy) jest to polimer pochodzenia naturalnego ( można go wytworzyć z trzciny cukrowej lub kukurydzy) – inaczej mówiąc jest to bioplastik. I dokładnie tak wygląda- jak plastik. Jego wysoka przeźroczystość i połysk wręcz utrudniają odróżnienie go od innych tworzyw sztucznych. Posiada on certyfikat 100 % biodegradowalności i kompostowalności, oraz obietnicę rozkładu w przeciągu 12 tygodni. Jest jedno ale…

Wyjaśnić należy, iż nie są to tożsame procesy. Najprościej mówiąc, w procesie biodegradacji pozostaje zawsze ( oprócz dwutlenku węgla i wody) jakaś nowa biomasa, natomiast w procesie kompostowania powstaje nam nawóz, bez żadnych szkodliwych dla środowiska substancji, następuje to jednak tylko w ściśle określonych warunkach chemiczno-fizycznych środowiska.

Musimy jednak pamiętać, że produkty nadające się do kompostowania to NIE takie, które można bezkarnie wyrzucić do środowiska, gdzie łatwo i szybko ulegną rozkładowi.

Tworzywa kompostowalne zakopane w glebie bądź wyrzucone na wysypisko śmieci, z powodu nie zachowania wymagań środowiska degradacji, mogą w niezmienionej formie, przez kilka lat, stanowić poważne zagrożenie dla flory i fauny tych środowisk.

PLA ulega kompostowaniu tylko w kompostowniach przemysłowych, gdzie można kontrolować temperaturę i wilgotność. Problem jest jednak taki, że ze względu na podobieństwo do plastiku PLA do tychże kompostowni najczęściej nie trafia. Ponieważ wygląda jak plastik, w kompostowniach traktowany jest jako zanieczyszczenie. Podobnie dzieje się, jeśli trafi na linię sortowniczą tworzyw sztucznych : jako biotworzywo zanieczyszcza frakcję plastiku, powodując pogorszenie właściwości produktów wytworzonych z recyklingu tworzyw sztucznych.

Dzisiejsza infrastruktura w Polsce nie jest jeszcze gotowa na PLA. Najczęściej tworzywa z PLA trafiają do spalarni w celu odzysku energetycznego. Czy energia odzyskana równoważy energię pochłoniętą przy produkcji?? Tego jeszcze nie wiemy, ale pytanie jest : czy tego właśnie oczekujemy od biotworzyw?? Odzysku energii? Dopóki nie powstanie system, gdzie biotworzywa będą trafiały na oddzielną linię sortowniczą w kompostowniach przemysłowych, niestety nic innego, oprócz spalenia lub składowania, nie jesteśmy w stanie z nimi zrobić.

Trudno jest pominąć kwestię ekonomiczną : opakowania wykonane z PLA są droższe od tych wykonanych z PET lub PP. Czy warto jest płacić więcej za pudełka których nie będziemy w stanie przetworzyć, a jedyną możliwością postępowania z nimi jest składowania lub spalanie?

4. Torby i kartoniki, w których dostarczane są pudełka z posiłkami.

Sposób postępowania z torebką :

Torby wykonane są w całości z papieru, nadającego się w 100% do recyklingu. Możemy używać ich wielokrotnie lub wyrzucić do NIEBIESKIEGO KONTENERA (lub innego przeznaczonego na PAPIER).

Sposób postępowania z kartonikiem :

Kartoniki powleczone folią, traktujemy podobnie jak kartony po sokach – wyrzucamy do ŻÓŁTEGO KONTENERA( lub innego przeznaczonego na TWORZYWA SZTUCZNE ).

Najlepszym rozwiązaniem byłoby pakowanie posiłków do opakowań zwrotnych. Niektóre małe cateringi podejmują takie próby, z różnym skutkiem… Na większą skalę niestety taki sposób byłby bardzo trudny ze względu na kilka różnych rzeczy: trudności logistyczne, kruchość materiałów, konfekcjonowanie, przechowywanie, itd.

Sam temat wzbudza zarówno w branży, jak i wśród konsumentów bardzo wiele kontrowersji. Cateringi próbują dopinać budżet, klienci chcą być eko, czasami wymuszając wdrożenie opakowań “eko” (które jak się okazuje, nie zawsze są eko). Jak widać nie ma opcji idealnej. Jednak jeśli pokusić się o oceny – na dzień dzisiejszy najbardziej opcjonalnym wyjściem wydaje się być korzystanie z opakowań jednorazowych wykonanych z pulpy celulozowej powleczonych folią poliestrową lub białych wykonanych z plastiku typu PET lub PP. Są to tworzywa dla których są gotowe mechanizmy zbiórki i recyklingu. Jeśli będą prawidłowo posegregowane nie trafią na wysypisko, a zostaną powtórnie wykorzystane. Ważne są też takie małe rzeczy – jak całkowiete oderwanie folii wierzchniej, czy dokładne opróżnienie pojemników przed ich wyrzuceniem do odpowiedniego kontenera.

Coraz szybciej rosnąca świadomość konsumentów daje nadzieję na to, że w przyszłości powstaną lepsze i bardziej przyjazne środowisku metody pakowania posiłków. Firmy cateringowe chcąc wyjść na przeciw oczekiwaniom klientów w temacie ochrony środowiska, będą niejako zmuszone do szukania nowych,lepszych rozwiązań.

Tymczasem jednak najwięcej zależy właśnie od nas! To my w ostateczności decydujemy co się stanie z pudełkiem po posiłku, czy trafi do recyklingu czy też na wysypisko. Pamiętajmy o tym 🙂

P.S. Jeśli nie jesteście do końca pewni, w jakim opakowniu dostarczane są Wasze diety – zapytajcie wprost firmę cateringową, która Was obsługuje, na pewno udzielą takich informacji.

www.plastech.pl

www.sortbet.pl

www.papierowe.slomki.biz

www.mpo.krakow.pl

www.biobag.pl

www.odpadyblog.pl

www.rebus.us.edu.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *